datumzondag 30 november en zondag 14 december
van/tot15.00 - 16.00 uur
Op deze zondagen kunnen bezoekers aan Klooster Ter Apel zien en horen hoe de traditie van het Midwinterhoornblazen in ere wordt gehouden door De Giezelbaargbloazers uit Veele. Deze enthousiaste groep is al enige jaren actief en onlangs gecertificeerd opgenomen in het elitekorps van Nederlandse Midwinterhoornblazers. De naam van de groep is afgeleid van de Geselberg, een van de opgestuwde heuveltjes uit de laatste ijstijd bij Wedde en ooit een terechtstellingplaats.
Er komen vier blazers die natuurlijk de Oalde Roap (de Oude Roep) ten gehore brengen. Voor hen die zich degelijk willen voorbereiden volgt hier de melodie en de partituur.
Het midwinterhoornblazen zou zijn oorsprong vinden in de Germaanse joelfeesten, de feesten die zich afspeelden rond de midwinter-zonnewende (21 december).
De midwinterhoorn is een oud blaasinstrument dat wel wat lijkt op een alpenhoorn. Het wordt op een ambachtelijke manier gemaakt van een berken-, elzen- of wilgenstam die al van nature een bepaalde kromming heeft. Na het schillen van de bast wordt de stam in twee delen gezaagd en over de gehele lengte uitgehold. Bij de zogenaamde droge hoorns worden de twee helften met houtlijm weer met elkaar verbonden. Bij de natte hoorns leggen de instrumentbouwers een mattenbies op de zaagsnede en binden zij de hoornhelften met hoepels van bies tegen elkaar. Om de hoorns luchtdicht te krijgen worden ze daarna in een waterput gehangen, zodat door het opzwellen van bies en hout alle naden zich luchtdicht sluiten. Deze variant moet ook onder water bewaard worden.
Als mondstuk wordt een klein stukje speciaal gesneden vlierhout gebruikt, waarvan de kern gemakkelijk verwijderd kan worden. Het mondstuk wordt schuin afgesneden, zodat er tegen de zijkant van de hoorn wordt geblazen, soms boven een waterput om het geluid te versterken.
De toon wordt gevormd door de spanning van de lippen. Er kunnen dan ook alleen natuurtonen worden voortgebracht, bijvoorbeeld G-c-e-g. Het geluid draagt ver, wie het eenmaal gehoord heeft vergeet het nooit meer.
Foto: Glas-in-loodraam, Marije Wolbert